دانلود مقاله بن سای، آمیزه‌ای از هنر و باغبانی

«بن سای» آمیزه‌ای از هنر و باغبانی

چكیده:

Bonsai واژه‌ای ژاپنی است و به گیاهانی گفته می‌شود که با وجود داشتن اندازه‌ی بزرگ در طبیعت، برای نگهداری در محیط کوچک سازش یافته‌اند. این کلمه از دو واژه‌ی Bon به معنی سینی یا گلدان کوچک و Sai به معنی درخت یا گیاه تشکیل شده است.

هنر پرورش بن سای هزاران سال پیش در چین رونق پیدا کرد. چینی‌ها احترام خاصی برای آن قائل هستند. نگاره‌های بسیاری از این هنر در کتیبه‌های باستانی چین وجود دارد. وجود بن سای و طبیعت در خانه از نظر مکتب بودائیسم، مفاهیم خاصی هم دارد. کم کم این هنر از چین به ژاپن رسید. ژاپنی‌های خلاق به توسعه و تکمیل آن پرداختند. هم اکنون چین و ژاپن از مهمترین صادر کنندگان بن سای هستند.

بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید میآورد. بنسای یک آرایش غیرطبیعی نیست بلکه در قالب یک تغییر شکل ساده، طبیعت اصلی را ذهن آدمی تداعی میکند.

بن سای در اصل واژهای ژاپنی و به معنی کاشت گیاهان در گلدانهای کم عمق است . به این ترتیب که گیاه در گلدانهایی کم عمق با خاک کم و در شرایط محدود کننده از نظر رشد قرار میگیرد و با آرایش زیبا وتربیت صحیح به درختی مسن ولی کوچک تبدیل می شود. برای تحقق این هدف تمام قسمتهای گیاه اعم از ریشه ها، تنه، شاخه ها، میوه ها و گلها حایز اهمیت هستند.

دانلود مقاله به کار گیری لوازم وسایل آبیاری بهینه

مقدمه

همه ساله بین 4 تا 5 میلیون هکتار به اراضی مورد آبیاری جهان که در حال حاضر قریب به دویست و هشتاد میلیون هکتار می باشد اضافه می گردد. در کشوری مثل فرانسه به 8/1 میلیون هکتار از اراضی مجهز به تأسیسات و وسائل آّبیاری می باشند و این در حالی است کهسالیان به طور متوسط فقط 2/1 میلیون هکتار از اراضی تحت رژیم آبیاری قرار دارد که در مقام مقایسه با چهل سال پیش سه برابر افزایش سطح داشته است . از مجموع کشاورزان این کشور فقط 13% دسترسی به انجام عملیات آبیاری دارند که این رقم 4% کل سطوح مورد کشت فرانسه شامل می گردد از 100% سطوح مورد آبیاری این کشور به 5% آن اختصاص به آبیاری ذرت دارد ولی در حال حاضر گزارش به سمت افزایش گیاهانی مثل گیاهان دائمی (7%) گیاهان علوفه ای (5%) آفتابگردان (3%) و همچنین درختان میوه صیفی جات و گیاهان رنیتی می باشند . البته می دانیم که حسب موقعیت جغرافیایی و نوع گیاه نیاز به آبیاری متغیر و متفاوت می باشد و به طور مثال در جنوب شرقی فرانسه آبیاری مسئله ای است اجتناب نا پذیر در در حالی که در ناحیه ی شمال این کشور نیاز آبی گیاه به مقدار کافی تأمین می گردد. آبیاری به عنوان یک مکمل عمل می نماید و سرانجام در ما بقی مناطق کشت آبی و دیم هر دو مرسوم است و آبیاری در جهت حمایت و تکمیل انتقال طبیعی آب وارد عمل می شود . رزرو و ذخیرۀ آب خاک این امکان را میسر می سازد تا بتوانیم کمبود حاصل از بارندگی را از طریق آن تأمین نماییم . ذخایر آب می توانند بارندگی را به ویژه در سالهای خشک جبران نمایند مصرف متفاوت و متغیر از آب مستلزم مدیریت و اداره ی درست این بخش می باشد کشاورز و آبیار با عنایت به اینکه بخش مهمی از این آ ب را برداشت می نمایند در این نوع مدیریت دخالت و نقش تنگاتنگی دارند علی الخصوص اینکه سعی دارند درمقابل خشکی و خشکسالی مقابله غوده و محصول خود را سریعاً به بازار عرضه نموده و عقب نمانند لذا مصرف آب روز به روز توسط آبیاری افزایش پیدا می نمایند لهذا می باید بصیرت و تناسب لازم در رقابت بین بهره برداری در ارضی و آب قابل دسترسی را ایجاد نمود بنابراین می باید دنبال راه حل هایی گشت تا هر چه بهتر و مطلوب تر آبیاری را به کار گرفت و استفاده بهینه از آن نمود دراین ارتباط است که علی القاعده باید یک شناخت عالی ومطلوب در روابطی که بین خاک گیاه و عوامل جوی حاکم است را به دست آورد و مسلماً شناخت عوامل فوق تحولات تکنولوژیک و همچنین به کار گیری امکانات در جهت انتخاب بهترین تناوب زراعی و آیش این اجازه را خواهد داد تا استراتژی

به کار گیری لوازم وسایل آبیاری بهینه مطلوب به خدمت گرفت . به جهت دسترسی و تحقیق به این اهداف ،گروهها واکیپ های تکنیکی معمولاً حول و حوش سه محور اساسی زیر به فعالیت خود ادامه می دهند .- بهبود در کیفیت راهری وهدایت آبیاری در جهت تأمین نیاز آبی گیاه بدون تلفات آب ما زاد بر نیاز – انتخاب و استفاده ی بهینه و مطلوب از تأسیسات و امکانات آبیاری در جهت کنترل و هدایت آب به سرزمین – سرانجام انتخاب های تکنیکی اقتصادی در جهت استفاده مطلوب از تناوب و آیش های زراعی موردآبیاری با احتساب نارسایی های حاصل از زمین و آب قابل دسترسی و موجود .

اهداف فوق الذکر در سه تکنیک آبیاری در حال حاضر کاربرد دارد: – آبیاری ثقلی :80% سیستم های آبیاری در جهان از این نوع می باشد در حای که در کشورهای پیشرفته مانند فرانسه فقط 10% از اراضی به روش سنتی آبیاری می شود چنانچه این سیستم به روش نامطلوب مدیریت ادار شود دارای راندمان خیلی پایینی خواهد بود . برعکس در صورت کاربردی مطلوب تنظیم خوب و مرتب شبکه ی آبیاری مدیریت مناسب این راندمان تا 85% قابل افزایش می باشد – آبیاری قطره ای (موضعی) روشی است که اجازه می دهد تا روطوبت حول و حوش ریشه در حد مطلوب و کافی باقی بماند .

راندمان آبیاری قطره ای تا 90% قابل افزایش می باشد – سرانجام آبیاری بارانی تا در بعضی از کشورهای فرانسه تا 85% سطوح به این روش آبیاری می شود راندمان آبیاری در این روش بسیار عالی است به شرط آنکه وسائل و لوازم آبیاری به نحو مطلوب به کار گرفته شده باشد.

منابع و ذخایر آب و آبیاری :

دانلود مقاله بوته میری جالیز

مقدمه

بوته میری گیاهان جالیزی شامل خیار، انواع خربزه، هنداونه و كدو از دیرزمان در ایران و بخصوص در اصفهان و سایر مناطقی كه كشت این گیاهان بیشتر معمول می باشد شایع بوده است.

ارشاد و مستوفی پور (1348) می نویسند كه بوته میری با پوسیدگی ریشه جالیز اولین بار در سال 1323 به وسیله قوام الدین شریف در اصفهان روی خربزه دیده شده كه عملاً از خیلی قبل از آن هم وجود داشته است. بیماری بوته میری احتمالاً در كلیه نقاط كشور بویژه خوزستان، اصفهان، فارس، كرمان، یزد، تهران، گرمسار، ورامین، كاشان، ساوه، قزوین، همدان، خراسان، بندرعباس، مازندران، آذربایجان، شیراز و مشهد انتشار داشته و به نام های محلی گوناگون بوته میری، بیماری سبز خشك، داغزدگی، گلوله و آب زدگی معروف می باشد. علوی (1352) خسارت بیماری را 20 تا 25 درصد محصول تخمین زده است. در اصفهان در زراعت های بهاره و كرتی خسارت بوته میری حتی در صد درصد كل بوته های مزرعه نیز برآورد شده است (بهداد، 1359).

آماربرداری هایی كه در سال 1355 از 60 مزرعه جالیزكاری در منطقه ورامین و گرمسار به عمل آمد، نشان داد كه 35 درصد بوته های طالبی در اثر بیماری از بین رفته بود. در مزارع خیار درصد آلودگی به بیماری تا 25 درصد و در خربزه كاری ها حداكثر تا 12 درصد مشاهده گردید. میزان آلودگی در مزارع هندوانه و كدو در منطقه گرمسار به ترتیب از 3 و 1 تجاوز نكرده بود (اعتباریان، 1357).

نشانه های بیماری

عامل بیماری در تمام مراحل رشد در صورت وجود شرایط مساعد می تواند بوته ها را مورد حمله قرار دهد و سبب مرگ و از پای درآمدن بوته ها شود. در صورتی كه عامل بیماری در مرحله گیاهچه گیاه را مورد حمله قرار دهد، محل حمله قارچ باریك و نرم می گردد و گیاه از بین می رود.

در مرحله بعدی رشد، علائم اولیه بیماری روی ریشه تقریباً شبیه به آنچه كه در مورد گیاهچه ذكر شد می باشد، ولی پس از مدتی موقعی كه بوته ها رشد كردند، بوته های مورد حمله ناگهان پژمرده شده و در حالتی كه برگ ها سبز هستند، می خشكند كه آن را به اصطلاح سبز خشك می نامند. البته این حالت زمانی روی می دهد كه قارچ ریشه بوته را در مقطع عرضی كاملاً اشغال كرده باشد. این عارضه یعنی مردن ناگهانی بوته ها اغلب 2 الی 3 روز بعد از آبیاری روی می دهد، زیرا فراهم شدن رطوبت كافی به رشد و نمو قارچ كمك فراوان می كند و در نتیجه حمله شدید قارچ، آوندها كه سبب رسیدن آب و مواد غذایی به گیاه هستند از بین می رود.

میوه ها نیز در صورت قرار گرفتن روی خاك مرطوب مورد حمله قرار گرفته و در ابتدا لكه كوچك، گرد، فرو رفته، آبكی و به رنگ سبز تیره با قطر حدود یك سانتیمتر ظاهر می شود و سپس آلودگی به سرعت پیشرفت كرده و به صورت یك ناحیه وسیع آبكی قهوه ای متمایل به قرمز ظاهر می گردد (اعتباریان، 1357).

میوه های پوسیده خیار در اثر قارچ P.aphanidermatum بوی نامطبوعی ایجاد نمی كند در صورتی كه بوی میوه های پوسیده در اثر قارچ P.drechsleri بسیار نامطبوع و زننده می باشد.

عامل بیماری

طبق بررسی های به عمل آمده بیماری سه گونه قارچ از خانواده Pythiaceae و از رده Oomycetes به نام های Phytophthoradrechsleri Tucker، Pythium.Aphanidermatum (Edson) و Phytophthoracapsici Leonian می باشد.

دانلود مقاله بور در خاک

مقدمه

اهمیت اقتصادی بور دركشاورزی وباغبانی ومسائل مربوط به درخت كاری وجنگل كاری از حدود چندین دهه گذشته مورد توجه وبحث وبررسی قرار گرفته است(8) از سال 1875 بور به عنوان تشكیل دهنده گیاهی شناخته شده است وتا اوایل قرن بیستم توجه چندانی به این حقیقت نشده است تا اینكه دانشمند فرانسوی به نام اچ اگولون[1] در سال 1910 ضرورت بور برای زندگی گیاه را عنوان نمود(7).

در حدود 2قرن بیش در مناطقی كه كمبود بور محدودیت تولید محصول را به همراه داشته مطالعات گسترده ای صورت گرفته كه وجود اطلاعات مهمی درمورد چگونگی رشد در خاكهایی كه دارای مقادیر كمی بور هستند در بسیاری از كشورهای جهان همچون هندو ایتالیا و شمال وجنوب كشور چین وغیره انعكاس گسترده ای به همراه داشته است(8).

وارینگتون[2] در ایستگاه تحقیقاتی كشور انگلستان مسئله بور به عنوان عنصر مورد نیاز گیاه را تایید نمود(7).

كمبود بور مشكلاتی را برای محصولات زراعی وكیفیت آنها در مناطقی كه كمبود بور مشاهده می شود به وجود آورده است(8).

توجه دانشمندان وكشاورزان به اهمیت عناصر كم مصرف كه بور نیز جز آنها می باشد روز به روز گسترده تر وتخصصی تر می شود به طوری كه برخی از این عناصر حتی ممكن است از اهمیت منطقه ای نیز برخوردار باشد(5).

از نظر اقتصادی ضرورت استفاده ازحاصلخیزی بور در خاكهایی كه دارای كمبود بور هستند قابل توجه می باشد كه بیشتر مربوط می شود به اثری كه بور در گیاهان ایجاد می كند بسیاری از

دانشمندان عقیده دارند كه عامل اصلی اینكه بور اساس وپایه بسیاری از گیاهان است میل تركیبی شدیدی كه اسید بوریك یا بورات یا تركیباتی مانند دیول ها دارد می باشد اسید بوریك از مهم ترین فرمهای بور است كه بیشتر در خاك ها یافت می شود وقابل استفاده گیاه است(4) متوسط بور در بیشتر خاكها چیزی حدود 30پی پی ام باشد بور ممكن است در فاز جامد ویا مایع وجود داشته باشد كه این دو فاز دائماً در حال تعادل می شود وآنچه كه گیاه می تواند از آن استفاده نماید فاز مایع یا محلول بور می باشد.

در كشور ایران مسئله كمبود وسمیت بور از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است ولی هنوز مناطقی كه كمبود بور ممكن است مشكلاتی را به همراه داشته باشد به طور كامل مشخص نشده است(5).

در این پروژه سعی شده است كه به این مسئله اهمیت بیشتری داده شود وبتواند تاحدی مشكلات كمبود یا سمیت بور را در گیاهان شناسایی كرده وراه وروشهایی را برای حل این مسائل مطرح كند.

1-فصل اول

بور در خاك : براتهای آلی ومعدنی وبروسیلیكاتها منابع اصلی بور در بیشتر خاكها هستند(7).برات یا اسیدبوریك كه بیشتر از سایر فرمها در منابع خاك مشاهده می شود ممكن است د رمحلول خاك یا جذب سطحی توسط ذرات خاك شود(4).

بور در بیشتر خاكها دركمیت های كوچكی پیدا می شود معمولاً گستره ای بین 200-20 پی پی ام دارد(3).

البته در برخی منابع مقدار بور در كل خاك را 80 –7 پی پی ام ذكر كرده اند(4). برطبق نظر جكسون در سال 1968 میزان بور كل در بیشتر خاكها بین 89-4 پی پی ام متغیر است كه میزان متوسط آن حدود 30پی پی ام می باشد(4).

مواد آلی خاك منبع اصلی بور دربسیاری از خاكهای كشاورزی است ود رمناطقی كه دارای بارندگی زیادی هستند اغلب مقدار بور در آنها كم می باشد ودر سطح بالایی یا خاك سطحی در مناطق خشك كه تا اندازه ای دارای بافت سنگین می باشد ممكن است غلظت بور خیلی زیاد و حتی در سمیت نیز وجود داشته باشد.

بیشترین مقدار بوردر خاك در بخش مواد آلی است كه در نتیجه بسیاری از بور موجود در لایه شخم بیشتر به صورت تركیبات آلی است خاكهایی كه دارای مقدار كمی مواد آلی هستند كمبود بور در آنها بیشتر از خاكهایی است كه مقادیر قابل توجهی مواد آلی در آنها وجود دارد كه لازم به ذكر است كه همین مقدار بور خود نیز تحت تاثیر پارامترهای زیادی قرار می گیرد(27).

1-1عوامل موثر در میزان بور درخاك:

1-1-1-بافت خاك: خاكهایی كه درشت بافت واز زهكشی خوبی برخوردار هستند اغلب دارای مقدار بور كمی هستند واكنش خاكهای شنی با خاك زیرین ریز بافت نسبت به افزودن بور معمولاً به اندازه واكنش چنین خاكهایی با خاك زیرین درشت بافت نیست(3).

در سال 1964 مهتا[3] و همكاران مقدار بور قابل جذب تیپهای مختلف خاك را مشخص كرده وتعیین نمودندكه اكثر این خاكها از نظر بور در وضعیت تغذیه ای مناسبی قرار دارند واثر بافت خاك ومحدوده بور قابل جذب را مورد بررسی قرار دادند(5).

جدول 1-1 میزان بور قابل جذب بعضی از خاكهای گجرات (مهتا وهمكاران ).

بافت خاك

محدود تغییرات پی پی ام(قابل جذب)

متوسط بور پی پی ام قابل جذب

شنی

5/1-3/0

6/0

لومی شنی

5/1-2/0

7/0

لومی لیمونی

8/0-3/0

6/0

رسی

1-3/0

7/0

در یك آزمایش صورت گرفته در مورد چند نوع بافت خاك مقادیر مختلفی از بور در محدوده های مختلف برای این خاكها مشخص شده كه می توان به جدول زیر اشاره نمود.

جدول 1-2 : مقادیر متفاوت بور در چند نوع بافت خاك در كشور چین(29).

خیلی زیاد

زیاد

متوسط

كم

خیلی كم

بافت كم

<5/2

5/2-1/1

1-5/0

4/0-3/0

2/0<

Sandy

<3

3-8/1

5/1-9/0

8/0-4/0

3/0<

loam

مطالعات آبشویی نشان داده اند كه بور افزوده شده به خاكها حل پذیر باقی می ماند وممكن است از افق های بالایی خارج شود خروج بور بستگی به مقدار آب افزوده شده وبافت خاك دارد. خاكهای ریز بافت تر بور افزوده شده به خاك رامدت بیشتری نگه می دارند تا خاكهای درشت بافت.

اثر بافت خاك را در دو خاك بسیار متفاوت برتلفات بور در شكل زیر نشان داده شده كه یك منبع حل پذیر در آب در یك دوره شش ساله به این دو خاك داده شده است(3).


[1] -H.egelon

[2] – Warington

[3] – Mahta

دانلود مقاله برنج دیم

مقدمهبرنج دیم چیست ؟

زراعتی كه فقط وابسته به نزولات جوی باشد اصطلاحا به آن زراعت دیم می گویند. حدود 30 سال قبل زمانی كه كشاورزان شمالی به شدت با گمبود آب روبرو بودند و سدی نبود ، در مزارع خود اقدام به كشت چند رقم برنج می نمودند و این سوال همیشه برای من مطرح بود كه چرا رقم چمپا ازگروه برنجهای كم ارزش را كشت می نمایند پاسخ خود را زمانی دریافتم كه به علت خشكسالی و نبود آب در رودخانه ها كلیه ارقام برنج كشت شده از بین رفته بود و به استثنای رقم چمپا كه به روایتی تا 60 روز تحمل خشكی را دارد سالها بعد در استان فارس كه به عنوان مروج كشاورزی خدمت میكردم مشاهده نمودم كه ارقامی از برنجهای گرده را در زمینهایی كه مرطوب است مانند گندم در سطوح بسیار كم بصورت مستقیم كشت می نمایند.

با توجه به نكاتی كه ذكر شد زراعت دیم برنج كه نیاز رطوبتی كمی دارد در بسیاری از نقاط دنیا از جمله در كشورمان می تواند كشت شود وبه دلایل زیر حائز اهمیت است :

1-غذای اصلی انسانها را تشكیل می دهد .

2-از نظر ارزش اقتصادی در مقایسه با گندم و جو با ارزش تر است.

به نظر اینجانب در صورتی كه برنامه ریزی به طریق اصولی و صحیحی انجام گیرد، كشورمان می تواند در تولید غلات خود كفا گردد و در مورد برنج با كشت برنج غرقابی و برنج آپلند دیگر نیازی به واردات نباشد.

در سال 126 پیش از میلاد مسیح به امپراطور چین می دهد ، از كشت برنج در تركستان (خراسان كنونی ) و سرزمین پارتیا و كلده یاد می كند و به نظر می رسد كه منظور سردار چینی از پارتیا قلمرو اشكانیان از جمله سواحل دریای خزر یعنی گیلان و مازندران باشد كه در آن زمان جزء قلمرو اشكانها بوده است گیر شمن هم برنج را جزء یكی از كالاهای صادراتی زمان پارتیان یاد گرده و می گوید : بین التجاره های دیگر از پوست … برنج و … باید نام برد ماخذ دیگر وجود برنج را در عهد ساسانیان نشان می دهد و مسئله كشت برنج در عهد آخرین شاهان ساسانی نیز پیچیده می نماید و در گفته های مورخان تناقض فراوانی وجود دارد.

در خوزستان در قرن دهم میلادی كشت برنج در میان غلات سوم را (بعد از گندم و جو) داشته بود قرن دهم میلادی در ایران مردم با كشت برنج آشنا بودند در قرن دوازدهم میلادی كشت برنج در فارس متداول بود. حمداله مستوفی از كشت برنج در ایران فقط در نواحی زنجان ، عراق ،عجم، فارس، سرایر گیلان بویژه رشت و لاهیجان یاد می كند از میان مناطق برنج خیز ایران جلگه های ساحلی دریای خزر، یعنی سرزمینهای گیلان و مازندران و گرگان هم از لحاظ سطح زیر كشت و میزان تولید و هم از لحاظ كیفیت نوع محصول برنج دارای اهمیت ویژه ای است و این امتیاز در گذشته نیز وجود داشته است. كیفیت بهترین برنج ایران گیلان است و پس از آن برنج مازندران قرار دارد.

بخش اول – كلیات

1-روشهای مختلف كشت برنج

یكی از ویژگیهای طبیعی برنج سازگاری آن به شرایط مختلف محیطی ، بخصوص از نظر مقدار آب است یعنی آن را هم به صورت دیم می توان كشت كرد كه تنها باران ، آب مورد نیاز آن را تامین می كند و هم در حالتی كه بوته های آن در آبی به عمق چند متر باشد البته برنج در شرایط بین این دو حالت نیز قابل كشت است.به این ترتیب طبقه بندی اصلی كشت برنج بر اساس مقدار آب است.

طبقه بندی پیشنهادی واردا برای آفریقا شامل دو روش عمده كشت برنج است :

برنج های زمین های پست

برنج های دیم

برنج غرقابی

در این نوع زراعت برنج ، خاك مزرعه در تمام یا بخشی از دوره رویش تا ارتفاع متفاوتی با آب پوشیده می شود بین كشت برنج در زمینهای با تلاقی تا كشت برنج با آب شیرین به درجات مختلفی تقسیم بندی شده است.

الف-كشت برنج در زمینهای با تلاقی مانگرو

مانگرو منطقه ای است در نواحی پست حاشیه رودخانه ها یا سواحل دریا كه پوشش گیاهی خاصی دارد .گاهی بر اثر طغیان رودخانه ها یا پیشروی در یا ،آب شور به این مناطق وارد می شود و مشكلاتی نظیر شوری یا اسیدی شدن خاك را به بار می آورد.

این نوع كشت برنج حدود 10 در صد از مناطق زیر كشت آفریقا را شامل می شود.

كشورهایی كه بیشترین سطح زیر كشت برنج در آنها به این شیوه است : عبارتند از شالیزارهای آفریقای غربی .

ب-كشت برنج با آب شیرین

این نوع كشت برنج بستگی به مدیریت آبیاری دارد. این روش كشت برنج خود به دو گروه تقسیم بندی می شود: كشت غرقابی برنج بدون كنترل آب و كشت برنج با كنترل آب .

پ-كشت برنج غرقابی بدون كنترل آب

در این نوع كشت ، كشاورز هیچگونه كنترلی بر منابع آبی ندارد .منبع تهیه آب می تواند نزولات جوی و یا بالا آمدن آب رودخانه ها در مواقع سیل باشد .هر چند بخشی از این آب را می توان به وسیله ایجاد موانعی نظیر كرت بندی و تسطیح و در مواردی با در نظر گرفتن شیب زمین به صورت تراس بندی برای مدتی در كشتزارها نگهداری كرد این روش كشت در آسیا بویژه در كشورهایی نظیر هندوستان و تایلند متدوال است .غرقابی شدن كشتزارها می تواند در هر مرحله ای از زندگی گیاه انجام گیرد و عمق آب نیز متفاوت باشد.

كشت برنج غرقابی بدون كنترل آب در شرایط خاصی انجام می گیرد و ممكن است زمانی اقدام به كشت كرد كه عمق آب در مزرعه بالا باشد. در چنین شرایطی باید اقدام به كشت رقم زودرس برنج كرد.